YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3211
KARAR NO : 2017/5438
KARAR TARİHİ : 17.10.2017

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2015 tarih ve 2015/926-2015/977 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin … Tesislerini işlettiğini, davalının plaja getirdiği müşteriler için 3,5 TL olan giriş ücretinden kaynaklanan 6.887,50 TL borcu olduğunu, bu verilen hizmetlere ilişkin faturaların tebliğ edildiğini, buna rağmen ödenmediğini, faturaların tebliğinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili; davacı şirketin İztuzu plajının işletmesini yaptığını, bu yerin TMK madde 715’e göre devletin hüküm ve tasarruf altındaki yerlerden olduğu, davacının bu plajı ilgi idareyle yapmış olduğu protokole göre işletme hak ve yetkisi bulunduğunu, bu protokollerin hiçbirisinde davacı şirketin plaja gelen kişilerden giriş ücreti alma hakkının bulunmadığını, sadece plaja gelen kişilere talep halinde şezlogn kiraya verme, büfelerden içecek satma, gelen arabalardan otopark ücreti alma yetkileri bulunduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia,savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı ile arasında sözleşme bulunduğunu, bu sözleşme gereğince davalı şirket tarafından tekne ile İztuzu plajına getirilecek her kişiden KDV dahil 3,5 TL alınacağının kararlaştırıldığını beyan ettiği, fakat sözleşmeyi dosyaya sunamadığı, davalı tarafın sözleşme ilişkisini reddettiği, bu durumda davacının sözleşme ilişkisini ve davaya dayanak yaptığı fatura içeriğindeki hizmetleri verdiğini ispatlaması gerektiği, davacının sözleşme ilişkisini ve verilen hizmetleri ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.