Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2015/22008 E. 2017/12063 K. 19.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/22008
KARAR NO : 2017/12063
KARAR TARİHİ : 19.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanığın 31.12.2013 tarihli ilk celsede zararı karşılayacağını bildirmesi üzerine sanığa süre verilmeksizin zararı karşılaması yönünde ara karar kurulduğu, sanığın zararı karşıladığına dair dosya da herhangi bir bilgi veya belge olmadığından mahkemece sanığın yokluğunda etkin pişmanlık hükümleri uygulanmaksızın hükmün açıklandığı, fakat sanığın temyiz dilekçesinde 01/03/2014 tarihinde ısrarla müşteki …’a zararı ödediğini bildirmesi ve yargılama esnasında müştekiye ilk celseden sonra zararın karşılanıp karşılanmadığının sorulmaması karşısında, müştekiye sanık tarafından zararın karşılanıp karşılanmadığı sorularak sonucuna göre, TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2)Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.