YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3751
KARAR NO : 2017/12722
KARAR TARİHİ : 30.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.11.2016 tarih, 2016/950 Esas ve 2016/436 Karar sayılı ilamı uyarınca 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 143. maddelerinin beraber uygulanmasında temel ceza dikkate alınarak müdafiliğin zorunlu olmaması, Dairemizin bozma kararından sonra mahkemece 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin farklı bir şekilde uygulanması ve mahkemenin sanığın bozma ilamına karşı diyeceklerinin tespiti için sanık dinlenerek bozma kararımız doğrultusunda yeni işlem tesis ettiği, bu durumun Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’ nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’ nun 25/10/2016 gün 2015/783 Esas ve 2016/377 Karar sayılı kararı) yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın Dairemizce yapılan incelemesinde;
Teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçunda, 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayağının gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık …’nun temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.