Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/17136 E. 2017/22214 K. 19.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/17136
KARAR NO : 2017/22214
KARAR TARİHİ : 19.10.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 20/01/2013 tarihinde davalı bankanın … Ticari Merkez Şubesinde işe başladığını, 04/09/2014 tarihli dilekçe ile emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshederek bu feshi işverene bildirdiğini, kıdem tazminatını peşin ve derhal almaya hak kazandığını, kıdem tazminatının müvekkiline ödenmediğini belirterek kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, kıdem tazminatı tutarının davacının hesabına yatırıldığını ve bu sebeple davanın konusuz kaldığını ileri sürmüştür.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının çalışma süresi uyuşmazlık konusudur.
Davalı taraf davacının 04/03/2014-05/09/2014 tarihleri arasında ücretsiz izin kullandığını belirtmiştir. Dosyada bulunan davacıya ait sigortalı hizmet cetvelinde 2014/3 ayından 06/09/2014 tarihine kadar prim günü bildirilmediği ve eksik gün nedeninin de 19 kodu(iş akdinin askıya alınması hali) ile bildirildiği anlaşılmaktadır.Ücretsiz izinli günler, çalışma olmadığı için hizmet süresinden sayılmaz.Davacının ücretsiz izin sürelerinde çalışıp çalışmadığı hususu aydınlatılmamıştır. Hal böyle olunca mahkemece bu yönde araştırma yapılarak, ilgili tüm belgeler celbedilmeli, davacının bu sürelerde çalıştığı tespit edilirse aynı şekilde karar verilmeli, ancak davacının ücretsiz izin kullandığı ve bu sürede çalışmadığının tespiti halinde dava konusu kıdem tazminatı, çalışılan süreye göre hesaplanması gerekir. Bu hususlar açıklığa kavuşturulmadan, eksik araştırma ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.