Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2014/15792 E. 2017/25235 K. 20.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/15792
KARAR NO : 2017/25235
KARAR TARİHİ : 20.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Müşteki …’in, 06.11.2012 tarihli oturumda şikayetten vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, sanık …’a vazgeçmeye karşı diyecekleri sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanık … hakkında, şikayetten vazgeçmenin kabul edilmemesi halinde hakaret suçundan kurulacak hüküm yönünden; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 125/1. maddesi kapsamındaki hakaret suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık …’un hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3-Sanık … hakkında tehdit suçuna ilişkin olarak; olay yerinde bulundukları anlaşılan ve soruşturma sırasında beyanda bulunmak istemeyen tanıklar Gülseren Avcı ve Melek Şenil’in kovuşturma sırasında usulüne uygun olarak duruşmaya çağrılıp dinlenmeleri ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanık …’ın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,
4-Kabule göre ise;
a)Sanık … hakkında, hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK’nın 129/3. maddesi uyarınca doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hapis cezasına hükmedildikten sonra ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
b)Sanık … hakkında, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.