Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2017/1952 E. 2017/21440 K. 25.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/1952
KARAR NO : 2017/21440
KARAR TARİHİ : 25.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62, 52/2, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri
gereğince mahkumiyet

Sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıkların katılana ait şirketin nakliye işini yaptıkları, paralarının ödenmediğini ileri sürerek araçlarına yükledikleri nakliye konusu arpa tahılını teslim edecekleri yerden farklı bir yere götürdükleri, bu şekilde atılı suçu işledikleri iddia edilen olayda;
Sanıkların savunmalarında, katılana ait arpayı yüklemek üzere şirkete gittiklerinde arpanın nemli olması nedeniyle iki gün bekletildiklerini, bu süre zarfında da tarladan katılana ait depoya arpa taşıdıklarını, bu iki günlük çalışmaları ve mazot paralarının kendilerine ödeneceğinin söylenmesine rağmen ödeme yapılmaması üzerine yükledikleri arpayla birlikte araçlarını bir benzinliğe çektiklerini, daha sonra karakol komutanının telefon etmesi üzerine yerlerini söyleyip arpayı katılana teslim ettiklerini, arpayı satmak gibi bir amaçlarının olmadığını beyan etmeleri, katılana ait şirkette çalışan ve tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulan …’in, arpanın nemli olması nedeniyle sanıkların bekletildiğini doğrulaması ve katılanın şikayeti nedeniyle jandarma görevlilerinin sanık …’a telefon etmesi üzerine, sanığın bulundukları yeri bizzat söylemesi ve benzinlikte bekletilen arpanın bu şekilde tesliminin sağlandığının anlaşılması karşısında, sanıkların hizmet bedellerini alamamaları nedeniyle nakliye konusu malı bir benzinliğe çektikleri yönündeki savunmalarının aksine, söz konusu arpa yükünü yarar sağlama kastıyla zilyetliğin devri amacı dışında tasarruf ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığı, bu nedenle atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, sanıkların atılı suçtan beraatları yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.