YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3728
KARAR NO : 2017/5840
KARAR TARİHİ : 30.10.2017
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/10/2015 tarih ve 2014/83-2015/169 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 09.08.2012 tarihinde davalıya ait işletmede müvekkilinin repertuarında yer alan iki adet müzik yapıtının izin alınmaksızın ve mali hak bedeli ödenmeksizin umuma iletildiğinin tespit edildiğini, bu eylemin, müvekkilinin FSEK’in 80 ve 41. maddelerinde tanımlanan mali haklarının ihlali mahiyeti taşıdığını, müvekkilinin koruması altında bulunan ses tespitlerinin bir kısmının yayınlandığının anlaşılması halinde tüm repertuarın kullanıldığına kesin bir karine teşkil ettiğini, davalının 200 m²’lik işletmesi için tarifeye göre 2012 yılında 709,50 TL+KDV ödemesi gerektiğini ileri sürerek davalı işletmesinde müvekkilinin repertuarında yer alan fonogramların umuma iletildiğinin ve bu eylemin FSEK’ten doğan müvekkilinin haklarına tecavüz ettiğinin tespiti ile tecavüzün men ve ref’ine, tarife uyarınca 3 kat bedelin haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, mağaza personelinin kendi aralarında dinlediği müziğin müvekkiline isnat edilemeyeceğini, dinlenen yapıtlarda davacının bir hak sahipliğinin bulunmadığını, eylem devam etmediğinden tecavüzün men ve ref’ine karar verilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının umuma açık 200 m²’lik satış mağazasında bulunan CD çalar, USB ve işletmeye yerleştirilen 4 adet hoparlör ile davacının hak sahibi olduğu 50 Cent feat Justin Timberlake isimli sanatçıların “Ayo Technology”, Sting isimli sanatçının “Enghlishman in New York” adlı şarkılarının umuma arz edildiği, söz konusu sunumun temsil hakkı kapsamında kaldığı, FSEK’in 41. maddesi anlamında hak sahibinden izin alındığına ilişkin bir belgenin ibraz edilmediği, davacının 2012 yılı tarifesi dikkate alındığında rayiç bedelinin 709,50 TL olduğu, FSEK’in 68. maddesi uyarınca 3 katının 2.128,50 TL’ye tekabül ettiği, tazminata hükmedilmesi suretiyle taraflar arasında farazi bir sözleşme kurulduğu gerekçesiyle davacının hak sahibi olduğu 50 Cent feat Justin Timberlake & Timbaland isimli sanatçıların seslendirdiği Ayo Technology, Sting isimli sanatçının seslendirdiği Englishman in New York adlı yapıtların izinsiz olarak umuma arz edildiğinden FSEK’in 68. maddesi gereği 2.128,50 TL’nin 09.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline, kararın ilanına, farazi sözleşme kurulduğundan diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve temyiz incelemesinin ileri sürülen temyiz sebepleri ile sınırlı olarak yapılacak olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 116,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.