YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/14842
KARAR NO : 2017/17316
KARAR TARİHİ : 02.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise, kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 02.01.2012 tarihinden 07.05.2013 tarihine kadar davalı şirkette pazarlama görevlisi olarak çalıştığını, çalıştığı dönemde yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını, tüm çalışanların ücretleri arttırıldığı halde davacının ücretinin arttırılmadığını, ilk işe başladığı tarihte ücretinden 400 TL.’nin kesildiğini ve davacıya ödenmediğini, son aylık ücreti olan 1.350,00 TL.’nin ödenmediğini, Mayıs 2013 yılına ait 7 günlük ücretinin de ödenmediğini, dini bayramlar hariç idari ve adli tatilde çalıştığını, bunun karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini, deponun ortasında küçük bir odada çalışma yapıldığını, odanın havasız olduğunu, elverişsiz ortamın değiştirilmesinin istendiğini, ücretin asgari olarak kuruma bildirildiğini, farkının elden ödendiğini, davacının ücretinin ödenmemesi, SGK’ya aldığı ücretten gösterilmemesi, çalışma şartlarının düzeltilmemesi, haklarının ödenmemesi nedeniyle davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının web tasarımcısı olduğunu, mesai saatlerinin 09:00-18:00 arasında olduğunu, 1 saat öğle tatili bulunduğunu, işini savsakladığını, bu nedenle şirketin zarara uğradığını, davacının 14.03.2012 tarihinde işe başladığını, mazeretsiz olarak 05.05.2013 tarihinde işe gelmediğini, … 20. Noterliği’nin 22.05.2013 tarih ve … yevmiye numaralı ihtarnamesiyle mazeret sunmasının aksi halde işten ayrılmış olarak kabul edileceğinin ihtar edildiğini, bu ihtardan sonuç alınmayınca 07.05.2013 tarihi itibariyle iş akdinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.
Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.
6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”
Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece karar gerekçesinde davacı işçinin davalı işyerinde 14.03.2012-07.05.2013 tarihleri arasında çalıştığının kabul edildiğinin açıklanmasına karşın, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki çalışma süresinin 02.01.2012-07.05.2013 tarihleri arasında olduğu kabulüyle hesaplama yapan birinci seçenek (A) esas alınarak talep edilen işçilik alacaklarının hüküm altına alınması suretiyle gerekçe-hüküm çelişkisi yaratılmıştır.
Hüküm ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK’nun 298/2. maddesine aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.