YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/6879
KARAR NO : 2017/18253
KARAR TARİHİ : 15.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarıın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı şirkete ait otelde 28/01/2008 tarihinden 01/11/2012 tarihine kadar aralıksız restoran bölümünde garson olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, en son aldığı aylık ücretin net 1.100,00 TL olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ve hafta tatili ücreti alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 26/06/2014 tarihli celsede dilekçedeki yazıların kendi el yazısına benzediğini, imzanın kendine ait olup olmadığından emin olmadığını ancak tarihteki rakamların kendi elinden çıkmadığını, her sezon sonu irade fesadı adı altında belgeler imzalatıldığını beyan ettiği, … Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden rapor aldırıldığı, 9/08/2014 tarihli raporda söz konusu rakamların davacının elinden çıktığını beyanına imkan verebilecek nitelikte ve yeterlilikte kaligrafik uygunluk tespit edilemediği, teknik imkanlar dahilinde yazının mı tarihteki rakamların mı daha önce yazıldığının tespitinin imkanının bulunmadığının belirtildiği, istifa dilekçesindeki düzenleme tarihinin davacının elinden çıkmadığının kabul edildiği, davacının istifa ettiğinin davalı tarafça dinletilen tanıklarca da doğrulanmadığı, ayrıca davacının işten ayrılışına ilişkin düzenlenen işten ayrılış bildirgesinde işten ayrılış nedeni 05 kodu ile yani belirli iş süresinin sona ermesi nedeni ile olduğunun yazıldığı, davalı tanıklarının davacının sezon sonu olması nedeni ile işten ayrıldığını beyan ettiği gerekçesiyle kıdem tazminatının kabulüne, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacağının % 30 indirim ile kısmen kabulüne, ispatlanamadığı gerekçesiyle hafta tatili talebinin reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde günde 14 saat fazla mesai yaptığını iddia ederek fazla mesai alacağının hesabında tanık beyanına dayanmış olup, bilirkişi raporunda tanık beyanlarına itibarla davacının 31.10.2010-15.06.2011 arası ve 13.04.2012-29.10.2012 arası dönemlerinde haftanın 6 günü 8.00-22.00 saatleri arası çalışma ve 2 saat ara dinlenme kabul edilerek, günde 12 saat çalıştığı, davacının haftada 72 saat çalıştığı ve 45 saati aşan 27 saatlik fazla mesaisi olduğu tespit edilmiş olup, davacının davalı iş yerinde garson olarak çalıştığı ve kıdemi dikkate alındığında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda Yargıtay kararlarından bahisle günlük 3 saat, haftalık 18 saat sınırlama ile hesaplama yapılması hatalıdır.
Mahkemece yapılacak iş, tanık beyanları ile ispatlandığı üzere davacının haftalık 27 saatlik fazla mesai yaptığının kabulü ile bu alacağın hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.