YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11049
KARAR NO : 2017/8296
KARAR TARİHİ : 02.11.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 50/3, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, kaza meydana gelmeyen olayda, 117 promil alkollü halde trafikte seyrederken kolluk kuvvetlerince yapılan alkol uygulaması kapsamında durdurulan sanık hakkında, geçmiş sabıkaları gerekçe gösterilerek, sözü edilen ölçülere uymayacak şekilde teşdiden ceza tayini,
Kabule göre de;
1- Suç tarihi itibariyle on sekiz yaşını doldurmuş ve altmış beş yaşını bitirmemiş olan sanığın mahkum edildiği 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanma olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesinin dayanak gösterilmesi,
2- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, “taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan cezanın tümden tahsiline” karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.