YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/23972
KARAR NO : 2017/13179
KARAR TARİHİ : 06.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıkların telefon kablolarını çalmak için telefon direklerini keserek direkler üzerindeki kabloları sökmeleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, sanıkların savunmalarına ve dosya kapsamına göre; sanıkların kastının kabloları çalmaya yönelik olduğu, kabloları çalmaya çalışırken ayrıca telefon direklerini de keserek zarar verdikleri, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun ayrı olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamede yer alan hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olduğu ve korunan hukuki yararın tek olduğu, mala zarar verme suçunun oluşmayacağı yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Vekalet ücretinin sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin kararda gösterilmemesi,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsiline yazılmasına, hükümdeki TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK’nın 53. maddesinin sanıklar hakkında uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.