YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4066
KARAR NO : 2017/4788
KARAR TARİHİ : 06.12.2017
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tasarlayarak öldürme, taksirle yaralama, evrakta sahtecilik
HÜKÜM : 1-TCK’nun 82/1-a, 29/1, 62/1, 53, 58, 54. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,
2- TCK’nun 89/1, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası,
3- TCK’nun 204/1, 62, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık … hakkında, nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümde, TCK’nun 29. maddesinin uygulaması sırasında, asgari düzeyde indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 18 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini ve taksirle yaralama suçundan TCK’nun 89/2. maddesi kapsamında olup olmadığı ile ilgili olarak katılan …’ın kati raporunun alınmadan hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın maktul …’i nitelikli kasten öldürme, katılan …’ı taksirle yaralama ve resmi belgede sahtecilik suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak üzere tahrikin derecesine ve takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri
ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin nitelikli kasten öldürme suçu yönünden suç vasfına, taksirle yaralama suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
1-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamalar ve,
2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi, kanuna aykırı ise de;
Bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde, yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki zorunlu müdafii ücretinin çıkartılması suretiyle yargılama giderleri toplamının “482,54 TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.