YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2977
KARAR NO : 2017/8841
KARAR TARİHİ : 14.11.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 53/6.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl hapis cezasından TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası yerine 1 yıl 6 hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Tam kusurlu olarak, bir kişinin yüzde sabit iz oluşacak, bir kişinin de kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği, temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşılması nda bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, teşdidin derecesinde yanılgıya düşerek fazla ceza tayini,
2- TCK’nın 50. ve 51. maddelerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın geçmişi, kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, sanık hakkında “katılanların şikayetlerinin devam ettiği dikkate alınarak TCK 50 ve 51 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.