YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3398
KARAR NO : 2017/4620
KARAR TARİHİ : 04.12.2017
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Sanığın mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK’nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanığın, eşi ile mağdur arasında ilişki olduğunu ve eşinin mağdur tarafından kandırılıp, altınlarını mağdura verdiğini öğrenmesi üzerine, kapıldığı hiddetin etkisi altında mağduru bıçakla, öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda, TCK’nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, asgari düzeyde indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 3/4 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’nın mağdur …’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun subutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına, kararın hukuka aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;
Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa
Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 04/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.