YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/6291
KARAR NO : 2014/10272
KARAR TARİHİ : 08.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, 1309.2010 tarihli dava dilekçesi ile, … İli, Merkez …, … Köyünde adına kayıtlı 609 parsel sayılı taşınmaza bitişik Işıklar mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini talep etmiş, yargılama aşamasında dava konusu taşınmaza 1412 parsel numarası verilerek ihdasen orman niteliği ile hazine adına tapu kaydı oluşturulmuştur
Davacı, 15.01.2014 tarihli dilekçesi ile; davalı Orman Yönetiminin dava konusu taşınmazın maliki olduklarından bahisle zilyetliğine ve taşınmazın bakımını yapmasına engel olduğunu bu nedenle dava sonuçlanıncaya kadar taşınmazda zilyetliğinin devamı yolunda ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının 6100 sayılı Kanunun 389. vd maddeleri gereğince yasal koşulları bulunmayan ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.
6100 sayılı HMK’nun “Temyiz edilmeyen kararlar” başlıklı 362. maddesinde hangi kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği belirtilmiştir. Aynı Kanunun 362. maddesinin (f) bendi gereğince geçici hukukî korumalar hakkında verilen kararlar da temyiz edilemeyen kararlar arasında sayılmaktadır.
Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 21.02.2014 tarihli ve 2013/1 E.- 2014/1 K. sayılı kararı ile de ilk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilen kararların temyiz yoluyla incelenemeyeceğine karar verildiğinden, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 08/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.