Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/8534 E. 2017/19374 K. 26.09.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8534
KARAR NO : 2017/19374
KARAR TARİHİ : 26.09.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Tüzel kişilerin adının ve ünvanının mahkeme kararlarında Türk Ticaret Kanunu ve ilgili mevzuatta belirtilen şekliyle yazılması esastır. Somut olayda davalı “… Sanayi ve Ticaret A.Ş” ‘nin ünvanın gerekçeli karar başlığında tam olarak yazılmayıp, “…” şeklinde yazılması hatalı ise de, anılan hata mahkemesince her zaman düzeltilebilecek, sonuca etkili olmayan maddi hata niteliğinde olduğundan bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.
3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesine göre, “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7. maddenin ikinci fıkrası, 9. maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10. maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmüne yer verilmiştir.
Dosya içeriğine göre, dava konusu alacak taleplerinden olan fazla çalışma ücreti alacağı talebinden yapılan takdiri indirim dışında 9.260,24 TL yönünden esastan reddine karar verilmiştir. Bu durumda karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi gereğince, davalı lehine 1.500,00 TL vekalet ücreti taktir edilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasına “Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesine göre 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” cümlesinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.