YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/1628
KARAR NO : 2017/4919
KARAR TARİHİ : 11.12.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Silahla yağmaya teşebbüs
HÜKÜM : TCK.nun 149/1-a, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktül ve ortağı Burhan Denizhan’ın daha önce aralarında alacak verecek meselesi bulunan kişilerin kendilerini tehdit etmeleri nedeniyle sanık … ve adamlarının kendilerini korumak maksatlı yardım istediği, sanık … ve adamlarının bir süre maktül ve ortağına ait dükkanda kalarak onları korudukları, ancak daha sonra sanık …’ın maktülü tehdit ederek, maktülden dükkanını kendisine devir etmesini istemek suretiyle maktüle karşı silahla ve birden fazla kişiyle yağma suçuna teşebbüs ettiği anlaşılan olayda;
1)Yağmaya teşebbüs suçundan TCK.nun 149/1. maddesinin a ve c bentlerince temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi ve eylemin birden fazla kişi ile silahla işlenmesi karşısında aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak üst sınıra yakın ceza tayini gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,
2) Sanık … hakkında, teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken TCK.nun 35/2. maddesine göre meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre hakkaniyete uygun indirim oranı belirlenmesi yerine somut olaya uygun düşmeyecek şekilde en üst sınırdan indirim oranı belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın maktül …’a yönelik olan nitelikli yağma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi ..
takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, zamanaşımının dolduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.