YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3547
KARAR NO : 2017/6101
KARAR TARİHİ : 13.11.2017
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2015 tarih ve 2014/322-2015/311 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davanın davalısı şirket vekili ile birleşen davanın davalısı … vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Asıl davada davacı vekili, tanınmış “…” markasının müvekkiline ait olduğunu, davalının bu ibareyi müvekkilinin lisans verdiği grup şirketinden kiralayarak kiracı sıfatıyla kullandığını, kötüniyetle 2011/77604 sayı ile … “…” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya itirazının kısmen reddedildiğini, YİDK’na yaptıkları itirazdan bir sonuç alınamadığın ileri sürerek TPE YİDK’nin 2014-M-425 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Birleşen davada davacı vekili aynı iddia ve taleplerini bu kez … karşı ileri sürmüştür.
Asıl davanın davalısı vekili, dava konusu markanın sadece 43. sınıftaki “hayvan bakım evleri ve hizmetleri” yönünden tescil edildiğini, bu hizmetlerin davacının faaliyet alanı ile ilgisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Birleşen davanın davalısı vekili, davacı markaları ile başvuruya konu işaret benzer görülerek başvurudan bir kısım hizmetlerin çıkarıldığını, bu haliyle işaretlerin farklı mal ve hizmetleri kapsadığını, davacının tanınmışlık iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı adına tescilli “…” ibareli markaların bulunduğu, davalı şirketin de “… …” ibareli işaret için başvuru yaptığı, markalar arasında benzerlik varsa da farklı mal ve hizmetleri kapsadığı, davacının 556 sayılı KHK’nin 8/4. maddesindeki şartların oluştuğunu ispatlayamadığı, ancak davalı şirketin, … … Otelini davalının grup firmasından kiraladığı, davalının kiraladığı mülke ait bir marka olduğunu bildiği halde “…” esas unsurlu markayı tescile çalışmasının iyiniyetli bir davranış kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, asıl davanın davalısı şirket vekili ile birleşen davanın davalısı … vekili temyiz etmiştir.
1- Mahkemenin gerekçeli kararı asıl davanın davalısı … … Otelcilik Tic. Ltd. Şti. vekiline 08.02.2016 günü tebliğ edilmiş ve hüküm yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 25.02.2016 tarihinde temyiz edilmiştir. HUMK 432/4’üncü maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01/06/1990 gün 3-4 sayılı İBK uyarınca Yargıtayca da bu konuda bir karar verilebileceğinden asıl davanın davalısı … Otelcilik Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, birleşen davanın davalısı … vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davanın davalısı … Otelcilik Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen davanın davalısı … vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı … alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı … Otelcilik Tic. Ltd. Şti’ye iadesine, 13/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.