Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2017/18606 E. 2017/22163 K. 01.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/18606
KARAR NO : 2017/22163
KARAR TARİHİ : 01.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 52/2 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet (2 kez)

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, bir hükmün infazı nedeni ile Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda bulunduğu sırada tanıştığı ve aynı cezaevinde olan katılan …’a kendisini emniyet amiri olarak tanıttığı ve emniyet amirlerine ait üniforma ile çekilmiş vesikalık fotoğrafını göstererek güven sağladığı katılana, çocuklarını işe aldırabileceğini beyan ettiği, bunun üzerine katılan …’in oğulları olan diğer katılanların sanığa para verdikleri iddia ve kabul edilen olayda;
Sanığın isnat olunan eylemlerde, kamu kurum ve kuruluşlarından Emniyet Genel Müdürlüğü’nün maddi varlıklarından olan emniyet amiri üniformasını kullanması nedeniyle, eyleminin temas ettiği TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen “kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık” suçu ile birlikte aynı zamanda, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 01/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.