YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/23743
KARAR NO : 2017/13279
KARAR TARİHİ : 06.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Dosyada bulunan 22.11.2013 tarihli tutanak incelendiğinde, güvenlik kamerası görüntüleri incelenerek sanığın eşgal bilgisine ulaşıldığı, araştırmalar sürerken müştekinin polisi arayarak sanığı yakaladığını, çalınan yazar kasayı getirirek iade edeceğini bildirdiği, olay yerine intikal edildiğinde sanığın olay yerinden ayrıldığı ancak poşet içinde yazar kasa ve pos cihazını müştekiye teslim ettiği, gerekli incelemeler yapıldıktan sonra çalınan malların müştekiye iade edildiği, müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında yazar kasa ve pos cihazı ile birlikte 750,00 TL parasının da çalındığını belirttiği, sanığın aşamalarda alınan savunmasında kendi rızası ile malları iade ettiğini savunduğu, sanığın soruşturma aşamasında kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; müştekiye kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2)T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3)Sanığın sarfına sebebiyet verdiği 16,00 TL. yargılama giderinin, 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.