Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/13781 E. 2017/15772 K. 16.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/13781
KARAR NO : 2017/15772
KARAR TARİHİ : 16.10.2017

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 22/10/2010 tarihinde işe başladığını, 10/07/2013 tarihinde gece vardiyasına iş başı yapmak için giriş imzasını atarak vardiyaya başladığını, işyeri yetkilisinin müvekkilinin ayakkabısının arkasına bastığı ve daha öncede izinsiz olarak bir gün işe gelmediği için hakkında tutulan tutanağı müvekkilinin imzalamaması üzerine fabrika yetkilisinin işi bırakıp gitmesini istediğini, müvekkilinin ise çıkışının verilmesini talep ettiğini, fabrika yetkilisinin çıkışının ertesi gün verileceğini söylemesi üzerine davacının işi bıraktığını, ertesi gün çıkışını almak için gittiğinde çıkış evrakının verilmediğini, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının yaptığı iş için özel olarak üretilen ayakkabıları gerektiği gibi giymemesi nedeniyle iş akdinin müvekkili tarafından haklı olarak feshedildiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, buna ilişkin talebin de reddinin gerekeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yıllık ücretli izin hakkı, fiili işe başlama tarihinden itibaren yasada çalışılmış gibi sayılan haller de dahil olmak üzere tam 1 yıl dolduktan sonra doğar.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının … süresinin 2 yıl 8 ay, 15 gün olduğu ve karşılığında 2 tam yıl karşılığı toplam 28 günlük ücretli izin kullandırıldığı tespit edildikten sonra Yargıtay kararlarından bahsedilerek 2 yıldan geriye kalan 8 ay, 15 günlük süre için orantılı izin hesabı yapıldığı ve mahkemece de bilirkişinin hiçbir hukuki dayanağı bulunmayan hesap yöntemine itibar edilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.
Yukarıda belirtildiği üzere yıllık ücretli izin alacağı tam 1 yıl dolduktan sonra hak kazanılan bir hak olup, tam yıl üzerinden hesaplanmalıdır. Yıllık ücretli iznin kıstelyevm hesaplanması gibi bir yasal düzenleme ya da bu şekilde hesaplanması yönünde bir Yargıtay uygulaması yoktur.
Mahkemece bu konuda hukuki dayanaktan yoksun bilirkişi raporuna itibarla gerekçesi dahi açıklanmadan yıllık ücretli izin alacağı hakkında yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.