YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12085
KARAR NO : 2017/12769
KARAR TARİHİ : 29.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tüm dosya içeriğine göre; katılana telefon geldiğinden bahisle iş yerinden ayrılması sağlandıktan sonra dükkanın iç kısmındaki masa üzerinde bulunan çantadaki cüzdanının çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; katılanın tüm aşamalarda telefonla konuşup iş yerine dönmesinden sonra hiç kimsenin girip çıkmadığını beyan etmesi, tanık …’ın da soruşturma aşamasındaki ifadesinde iş yeri önünde duran sanık …’in bir anda iş yerinin arka taraflarına gittiğini, kendisinin aracını park ettikten sonra bahsi geçen iş yerine girdiğini belirtmesi karşısında; müştekiye ait çantada bulunan cüzdanın çalındığı ve böylece atılı hırsızlık eyleminin tamamlandığı anlaşılmakla sanıkların eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 5. maddesi uyarınca şüpheli veya sanığın müdafii seçebilecek durumda olmadığını beyan etmesi halinde görevlendirilecek müdafiiye yapılacak ödemelerin yargılama giderlerinden sayılacağı ve mahkûmiyeti halinde kendisinden tahsil edileceği hususunun sanıklara hatırlatılmaması nedeniyle soruşturma ve kovuşturma aşamasında görevlendirilen müdafiilere ödenen ücretin sanıklardan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, “Yargılama sırasında yapılan 502 TL. soruşturma ve kovuşturma sırasında sanık için atanan zorunlu müdafii gideri yargılama masrafının sanık …’den tahsil edilmesine” ve “Yargılama sırasında yapılan 502 TL. soruşturma ve kovuşturma sırasında sanık için atanan zorunlu müdafii gideri yargılama masrafının sanık …’tan tahsil edilmesine,” ibarelerinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.