YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/20179
KARAR NO : 2017/9039
KARAR TARİHİ : 11.04.2017
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : 1-Resmi belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK.nın 204/1. maddesince ayrıca TCK’nın 53/1. maddesi gereğince mahkumiyet
2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı TCK.nın 158/1-f-son ve 52/2. maddesi ayrıca TCK’nın 53/1. maddesi gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyete ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın kendisine ait 15/08/2008 keşide tarihli çeki bir başkasına doldurtup imzalatarak katılana 2007 yılında yaptıkları mal alımı karşılığı kargo ile gönderdiği ve sonrasında 28/04/2008 tarihinde çeki kaybettiğine dair bildirimde bulunarak vade tarihinde yapılan ibrazda karşılıksız kalmasını sağlayıp haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda;
Sanığın aşamalarda; katılana alışveriş karşılığı çek göndermediğini ve bu çekin kayıp olduğunu savunması ve ödemeden men talimatına ilişkin belgeler sunması, katılanın ise çekin kullanıldığı alışverişle ilgili fatura, sevk irsaliyesi ibraz etmemiş olması, ayrıca sipariş üzerine malı yolladıktan sonra çekinde kargo ile sanık tarafından yollandığını beyan etmesi karşısında; öncelikle katılanın ayrıntılı beyanına başvurarak söz konusu ticari ilişkiye dair fatura, sevk irsaliyesi vs. kayıtların, gerekirse işletme kapsamındaki ticari kayıtların tutulduğu defterlerin ve çekin yollandığı kargo şirketinin ve gönderim belgesinin temini suretiyle bu çekin sanık tarafından ticari alışveriş neticesinde katılana gönderilip gönderilmediğinin belirlenmesi, sanık tarafından gönderildiğinin anlaşılması halinde; bu çekin önceden doğmuş bir borç nedeniyle gönderilip gönderilmediğinin araştırılması suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik incelemeyle yazılı şekilde atılı suçlardan hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.