YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/2277
KARAR NO : 2014/33163
KARAR TARİHİ : 06.11.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; Müvekkilinin davalı Şirketin faaliyetinin Sermaye Piyasası Kurulunun kararı ile durdurulduğunu ve tasfiye sürecinin başlatıldığını, davacının iş akdine fon yönetim kurulunca 09.04.2009 tarihinde son verildiğini, son net ücretinin 1.750.-TL olduğunu, aylık 100.-TL yemek parası verildiğini, yıllık izinlerin eksik kullandırıldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla, 500.-TL kıdem tazminatı, 800.-TL ihbar tazminatı, 200.-TL yıllık izin ücreti alacaklarının, kıdem tazminatının fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle, diğer alacakların ise dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının iş akdinin 09.04.2009 tarihinde aracı Kurumların Tedrici Tasfiye Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik gereği feshedildiğini, feshin geçerli ve haklı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı Merkez Menkul Değerler AŞ’yi temsil eden yatırımcıları koruma fonunun, 2499 sayılı Kanun’un 46/A-4. Maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı fon aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 6 ve 7 numaralı bentlerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine;
“6- Davalıyı temsil eden…’nin harçtan muaf olduğu anlaşıldığından harca hükmedilmesine yer olmadığına,
Davacının yatırdığı toplam 438,40 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine,
7-Davacının yaptığı harçlar hariç, 341,35 TL’nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTEREK ONANMASINA, davalı aleyhine düzenlenen 29.11.2012 tarihli harç tahsil müzekkeresinin mahkemece iptaline, 06.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.