YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/22853
KARAR NO : 2017/10007
KARAR TARİHİ : 26.04.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Sanıklar hakkında; TCK’nun 155/2, 53, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Müşteki …’ın …. Lojistik Hizmetleri Ltd. Şti.’nin yetkilisi olduğu, şirkette para çekme işlerini yaklaşık 8 yıldır şirkette kuryelik işi yapan sanık … ve yüklü miktarlarda diğer sanık …’nın eşlik ettiği, olay tarihinde yine şirket adına …. Şubesi’nden 135.000 TL, …Şb’nden 30.000 TL para çekmeleri ve şirket ortağı ve yetkililerinden …. adına 5.000 TL ve …şube sorumlusu olan … isimli şahısların hesaplarına 35.000 TL para yatırılması yönünde talimat verildiği, sanıkların paraları çekip talimat gereği toplam 40.000 TL parayı gerekli hesaplara yatırdıkları ancak şirkete geldiklerinde 125.000 TL parayı araç içerisinde bulamadıkları gerekçesi ile şirkete parayı teslim etmedikleri; bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları,katılan beyanı ve dosya kapsamından; sanıkların bir büfeye girip kısa süreliğine araçtan indiklerini ve kapıların kilitli olduğunu belirttikleri ancak araç üzerinde yapılan incelemelerde kapılarda herhangi bir zorlama olmadığı, hırsızlığa işaret edecek bir bulgudan bahsedilmediği, buna göre sanıkların katılan şirkete ait 125.000-TL tutarındaki parayı gerektiği gibi katılan şirkete getirip vermedikleri, paranın çalındığı veya başkaca şekilde araçtan alındığı konusunda herhangi bir başvuru veya kuşku doğuracak ve bu konuda şirket yetkililerinden önce resmi merciilere müracaatlarını gösterir bir davranışta bulunmadıkları, taşımakla yükümlü oldukları paranın miktarı itibariyle gerekli özen yükümlülüğünü yerine getirdiklerini göstermedikleri, böylelikle şirkete ait paranın sağlam ve tam olarak teslim edilmemesinden sorumlu oldukları, paranın ellerinden rızaları dışında çıktığını gösterir savunmalarından başka değerlendirilebilecek somut bir kanıtta ileriye sürmedikleri gerekçesiyle sanıkların mahkumiyetine ilişkin makemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafilerinin usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.