YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/20245
KARAR NO : 2014/23779
KARAR TARİHİ : 08.07.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, 10.000 TL fazla mesai ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının müvekkilini ibra ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, bozma sonrasında yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1-Hükmün bozma ilamına uygun olmasına nazaran, davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine,
2-Harç kamu alacağı olup, mahkemece ve bu arada Yargıtay’ca resen gözetilmek zorunda olduğundan;
Mahkemece davanın reddedildiği ve davacının başvuru ve ret harcına mahkum edilmesi gerektiği gözetilmeden dava kabul edilmiş gibi “Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç tahsiline yer olmadığına, tüm harçların davacıya iadesine” karar verilmesi hatalı ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:
Hüküm fıkrasının 2 ve 3 numaralı bentleri çıkartılarak yerlerine;
“2-Ret harcının mahsubu ile davacı tarafından fazla yatırılan 165,00 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine” bendinin yazılmasına,
4, 5 ve 8 bent numaralarının sırasıyla 3, 4, 5 olarak düzeltilmesine,
Hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.