YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6970
KARAR NO : 2017/1481
KARAR TARİHİ : 28.02.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : CMK’nın 231/11. gereği açıklanan TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1- a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda 08/10/2015 tarihinde hükmün verildiği, sanığın 23.10.2015 tarihinde hükümlü bulunduğu cezaevinden firar ettiği, mahkemece cezaevine sanığa tebligat yapılması için yazılan müzekkereye firar nedeniyle olumsuz yanıt verildiği, 18.11.2015 tarihinde sanığın yakalanarak tekrar cezaevine konulduğu, sanığın mahkemeye bildirdiği adrese ve mernis adresine 10/11/2015 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21.maddesi hükümlerine göre yapılan tebligatın usule aykırı olduğu, sanığın temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/3-2,62.maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Aydın 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.12.2013 tarihli 2013/1181 esas 2013/1579 karar sayılı kararının 08.01.2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip denetim süresi içerisinde 11.02.2014 tarihinde sanığın işlediği “kasten yaralama” suçu nedeniyle Aydın 1.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2014/513 – 2014/329 sayılı 6 ay hapis cezasına dair 27.03.2014 tarihli,kararının 02.04.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine hükmün CMK’nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Aydın 5.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih, 2015/289 esas – 2015/700 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
CMK’nın 231/11. maddesi gereğince, sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan 18.12.2013 tarihinde hükmedilen 25 gün hapis cezasının açıklanması ile yetinilmesi yerine, TCK’nın 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.