YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/768
KARAR NO : 2014/8706
KARAR TARİHİ : 07.05.2014
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2013 tarih ve 2011/490-2013/224 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, davalı ile uzun süreli olarak çalıştığını ve kredi kullandığını, davalı banka tarafından müvekkiline gönderilen kredi geri ödeme ihtarnamelerine ekli hesap ekstrelerinde gösterilen kesintilerden daha fazla kesinti yapıldığını ileri sürerek, müvekkilinden fazladan tahsil edilen 26.644,46 TL’nin kesinti yapıldığı tarihlerden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacı şirketin müvekkili bankadan 200.000 TL limitli 04/01/2006 tarihli genel kredi sözleşmesinden doğan kredi borcu bulunduğunu, müvekkili banka tarafından kredi ekstresine yansıyan faiz tutarlarına ilaveten üçer aylık dönemlere ait kredi komisyonu tahsilatı yapıldığını, davacı tarafından fazladan kesildiği iddia edilen paraların kredi komisyonları olduğunu ve davacının bunu genel kredi sözleşmesi hükümlerine göre açıkça kabul ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacı ile davalı banka arasında 19/07/2006 tarihinde 200.000 TL limitli genel kredi sözleşmesi imzalandığı, dosyaya ibraz edilen 19/01/2009 tarihli Hizmet Sözleşmesi Komisyonları Tablosu uyarınca kredi komisyonu oranının % 2 olduğu, ancak daha fazla komisyon alındığı, bilirkişi raporuna göre bu miktarın 8.979,69 TL olduğu, yine bilirkişi raporuna göre davalı bankanın davacıdan 16.159,06 TL fazla faiz tahsil ettiği davacının 13.07.2009 tarihli borç tasfiye sözleşmesini imzaladığı, davacının tasfiye sözleşmesinin 1.maddesinde tespit olunan nakit kredi borcunu faiz, masraf ve diğer ferileri ile birlikte kabul ettiğini bu nedenle fazla kesintilerin iadesini talep edemeyeceğini belirtmiş ise de; taraflar arasındaki borç tasfiye sözleşmesinin 1.maddesinde” Borçlu ve kefilleri …….olmak üzere bankaya toplam 442.600 TL nakit, meri teminat mektupları nedeniyle 184.439 TL ve çek garanti riskinden kaynaklanan 20.330 TL olmak üzere toplam 204.769 TLgayri nakit borcu bulunduğunu kabul, beyan ve taahhüt etmişlerdir. İş bu ana para borçlarının yanısıra bu kredilere ilişkin faiz ve komisyonların en son ödendiği tarih ve protokolün imzalandığı tarih arasında tahakkuk etmiş faiz, komisyon ve bunların ferilerinin bulunduğunu ve bu faiz, komisyon ve ferileri kendi kaynaklarıyla ödeyeceklerini kayıtsız şartsız kabul, beyan ve taahhüt etmişlerdir.” hükmü bulunduğu, davalının dayandığı sözleşmenin bu maddesinde sadece ana para miktarının gösterildiği, ödenmesi gereken faiz ve komisyon miktarının ne kadar olduğunun açık olarak gösterilmediği, bu nedenle bu beyanların faiz ve komisyon bedelleri yönünden soyut borç ikrarını içermediği gerekçesiyle, davalı bankanın, davacıdan komisyon bedeli ve faiz adı altında fazladan tahsil ettiği 25.138,75 TL’nin davacı tarafından davalıya gönderilen ihtarnamede verilen 7 günlük ödeme süresinin dolduğu 05/02/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.287,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.