YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/14416
KARAR NO : 2014/3949
KARAR TARİHİ : 03.03.2014
Taraflar arasında görülen davada verilen 05/02/2013 tarih ve 2011/84-2013/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rap mevduat hesabı olduğunu, banka personelinin aldatması ve kasti yönlendirmesi ile paraların yatırdığını, ancak paranın hiçbir zaman off-shore hesabına gitmeyip, kaldığını, mudilerin banka personelinin hileli yönlendirmesiyle akdin icrasına neden olunduğu için akdin geçerli olmadığını, davalıların müvekkilinin zararından sorumlu olduklarını ileri sürerek 1.000,00 TL’nin 17.12.1999 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 2012-182 E ve 2012-193 K sayılı kararı ile birleşen dosyada ise aynı gerekçelerle davalılardan 12.000,00 TL’nin 17.12.1999 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar ihbar oluna, davalı banka ile off-shore bankasının farklı tüzel kişilikler olduğunu, aralarında organik bağ bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, davacıların kendi iradesi ile off-shore bankasını tercih etmiş olup sorumluluğun kendilerine ait olduğunu, talep edilen faiz miktarının fahiş olup yatırılan paranın vadesiz hesapta olduğu gözetilerek uygulanacak faiz oranının vadesiz hesaplara uygulanan faiz oranı olması gerektiğini, faiz başlangıç tarihinin ise dava tarihi olması gerektiğini, savunarak davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,. tarafından gönderilen paraların aslında fiilen Kıbrıs’a aktarılmadığhakim ortaklarına ait bir kısım şirketlere kredi olarak verilmek üzere kullandırıldığı hususunun sabit olduğu, dava konusu mevduattan en hafif kusurundan dahi sorumlu olan davalı bankanın Bankacılık Yasası ve TTK’nın 321/5. maddesi gereğince sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile 13.000,00 TL’nin 17/12/1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
…/…
-2-
Kararı, davalı … vekili ve ihbar olunan vekili temyiz etmişlerdir.
1- Bir davada kararı temyiz etme hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine mükellefiyet yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir.
Temyiz isteminde bulunan talebe konu davada ihbar olunan konumundadır. İhbar eden tarafın temsilcisi olarak davaya katılmamıştır. Karar başlığında davalı olarak gösterilmemiş, aleyhine de hüküm kurulmamıştır. O halde, ihbar olunanvekilinin kararı temyiz etmede hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı Banka vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
3- Davalı bankanın 5411 sayılı Kanunun 140’ncı maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen yazılı şekilde harçtan dolayı sorumlu tutulması doğru görülmemiş olup davalı banka vekili ve buna yönelik temyiz sebeplerinin kabulü ile kararın bu yönden bozulması gerekmekte ise de anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden yerel mahkeme kararının harç ve yargılama gideri yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunan vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz istemlerinin reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı. vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının hüküm bölümünde davalı bankaya harç yükleyen 2 numaralı bendin hüküm fıkrasından tamamen çıkarılarak yerine “ harçtan muaf olduğundan davalının harç ile sorumlu tutulmamasına ve davacı tarafından yatırılan toplam 196,60 TL başvuru ve peşin harcın karar kesinleştiğinde ve istem halinde davacıya iadesine” bendinin hüküm fıkrasına yazılmasına ve yargılama giderlerine ilişkin 4 nolu fıkrada “başta yatırılan harç olarak hesaplanan 196,60 TL düşülerek 1.571,75 TL yargılama giderinin davalıdan tahsiline” ibaresinin yazılmasına kararın düzeltilmiş bu yeni haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.