YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12672
KARAR NO : 2014/15343
KARAR TARİHİ : 12.05.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.05.2013 gün ve 2011/12195 Esas, 2013/15467 Karar sayılı kararı ile “tazminat ve alacakların aylık 900,00 TL net ücretle belirlenmemesi, kullandırılmayan tüm izin sürelerine göre izin ücretinin hesaplanmaması, fazla çalışma olgusunun varlığı sabit olduğu halde, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi ve zamanaşımı savunması üzerinde durulmaması” nedenlerinden bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, dört bozma nedeni gerekçelendirilmeden bozmaya karşı direnilmiştir.
Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Dairemizin “tazminat ve alacakların aylık 900,00 TL net ücretle belirlenmemesi, kullandırılmayan tüm izin sürelerine göre izin ücretinin hesaplanmaması, fazla çalışma olgusunun varlığı sabit olduğu halde, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi ve zamanaşımı savunması üzerinde durulmaması” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup mahkemece bozma nedenleri karşılanmadan, direnme gerekçesi açıklanmadan HMK.’un 297 ve devamı maddelerine aykırı davranılarak karar verildiği, direnmenin yerinde olmadığı, ayrıca gerekçesiz şekilde direnme kararı verilmesinin değerlendirilmesinin Hukuk Genel Kurulu’nun görevi kapsamında kaldığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 12.05.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.