YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/16228
KARAR NO : 2014/18707
KARAR TARİHİ : 10.06.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:
Davacı asıl, dava dilekçesindeki ve duruşmadaki beyanlarında, eşinin cezaevinde olması, psikolojisi ve çocuklarına bakacak kimse olmaması nedeniyle işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını, 15 günlük izin hakkı olduğunu, iznini istediğini, mazeretimi dile getirdiğini, 1 hafta sonra diyerek davalının kendisini oyaladığını, odönemde eşinin de ceza evinde olması nedeni ile izin konusunda ısrarcı olunca davalının “çıkışını ver” dediğini, kendisine beyaz bir kağıt verildiğini, işçi alımıyla ilgilenen kişinin kendisine bütün haklarının verileceğini belirterek geri kalan evrakları imzalamasını istediğini, verdikleri kağıdı hat sorumlusuna götürdüğünü, ne yapması gerektiğini sorduğunu, kendisine, dilekçe yazarsa haklarını alabileceğinin söylediğini, kendisinin de imzaladığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve ikramiye alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının yıllık izinlerini zaten kullandığını, kedisinin istifa ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının, kızının dosyadaki kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda belirtildiği üzere bazı olaylar yaşadığı, kocasının cezaevinde olduğu, kızının yaşanan olaylar nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu, davacının kızıyla ilgilenmek üzere hakettiği yıllık iznini kullanmak istediği, işveren tarafından izin talebinin uygun görülmediği, bunun üzerine davacının istifa ederek ayrıldığı, işverenin yönetim hakkına dayanarak işyerinde çalışma düzenine ilişkin kararlar alabileceği, yıllık izinlerin hangi tarihlerde kullanılabileceğini düzenleyebileceği, ancak davacının izin talebinde bulunduğu tarihte olağanüstü zor durumda olduğu, yıllık izin talebinin kabul edilmesinin hakkaniyete uygun olduğu, davacının izin verilmemesi üzerine iş akdini feshetmesinin haklı nedene dayandığı, buna göre 4857 sayılı yasanın Geçici 6. maddesi ile yürürlükte bulunan 1475 sayılı yasanın 14. maddesi gereğince davacının kıdem tazminatını hakettiği gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne, diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda, davacının ıslah dilekçesinde faiz talebi olmamasına rağmen kıdem tazminatının ıslah ile artırılan kısmı için de faize hükmedilmesi taleple bağlılık kuralına aykırı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ;
Hüküm fıkrasının kıdem tazminatına ilişkin bendi tamamen çıkartılarak, yerlerine;
” Brüt 2026,62 TL. kıdem tazminatından 500 TL.’nın fesih tarihi olan 14/7/2010 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, bakiyesinin faizsiz olarak davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,” bendi yazılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.