YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18859
KARAR NO : 2014/22334
KARAR TARİHİ : 30.06.2014

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin kıdem tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.12.2013 gün ve sayılı kararı ile “davacı tanık beyanları ile fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek alacak hüküm altına alınmış ise de davacı tanıklarından …’ın 2006-2008, …’in ise 2006-2007 yılları arasında davalı iş yerinde çalıştıklarını bildirmeleri karşısında davacının tüm hizmet süresi için davacı tanıklarının beyanları ile sonuca gidilmesinin hatalı olduğu, davacının yalnızca davacı tanıkları ile birlikte çalıştığı dönem için fazla mesai yaptığını ispatladığı gözetilerek alacağın bu dönem için hesaplaması ve hüküm altına alınması gerektiği” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “sadece davacı tanık beyanlarına dayanarak fazla mesai taleplerinin kabul edilmediği, davalı tanıklarının çekinceli beyanlarının da dikkate alındığı, davalı tanıklarının beyanları, davacı tanıklarının beyanlarını bertaraf edici nitelikte değil, doğrulayıcı ve tamamlayıcı nitelikte olduğu” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.
Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “davacı tanık beyanları ile fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek alacak hüküm altına alınmış ise de davacı tanıklarından …’ın 2006-2008, …’in ise 2006-2007 yılları arasında davalı iş yerinde çalıştıklarını bildirmeleri karşısında davacının tüm hizmet süresi için davacı tanıklarının beyanları ile sonuca gidilmesinin hatalı olduğu, davacının yalnızca davacı tanıkları ile birlikte çalıştığı dönem için fazla mesai yaptığını ispatladığı gözetilerek alacağın bu dönem için hesaplaması ve hüküm altına alınması gerektiği gerekçesi ile verilen karara karşı yerel mahkemece “sadece davacı tanık beyanlarına dayanarak fazla mesai taleplerinin kabul edilmediği, davalı tanıklarının çekinceli beyanlarının da dikkate alındığı, davalı tanıklarının beyanları, davacı tanıklarının beyanlarını bertaraf edici nitelikte değil, doğrulayıcı ve tamamlayıcı nitelikte olduğu” gerekçesi ile direnilmiş olup,

direnmenin dosya içeriğine uygun olduğu, mahkemenin değerlendirdiği, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30.06.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.