YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/28483
KARAR NO : 2014/28370
KARAR TARİHİ : 29.09.2014
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin işçilik alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın yetkisizlik nedeni ile usulden reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.11.2013 gün ve 2013/11808 Esas, 2013/29915 Karar sayılı kararı ile “5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5 inci maddesinde, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemesinin de yetkili olacağı, bu maddenin davacıya yetki konusunda seçimlik bir hak verdiği, davacı isterse davasını davanın açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde, isterse işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de açabileceği, davalının birden fazla olmasının bu kuralı etkilemeyeceği, davacının davasını isterse davalıların birinin davanın açıldığı tarihte Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde açabileceği, HMK.’ un 7. maddesinin somut olayda uygulanma yeri olmadığı, davacının seçimlik hakkını kullanarak davalılardan … İnş. San. Ve Dış. Tic. Ltd. Şti.’nin davanın açıldığı tarihteki ikametgah adresinin bağlı bulunduğu yer mahkemesinde …. İş Mahkemesinde) davasını açtığı, dava konusu uyuşmazlığın çözümünde yetkili mahkeme…. İş Mahkemesi olup mahkemece hatalı bir değerlendirme ile yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesinin bozmayı gerektirdiği” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “HMK’nun 7. Maddesinde “davalının birden fazla olması halinde kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse davaya o yer mahkemesinde bakılacağının” belirtildiği ve ortak yetkili mahkemenin yetkisinin kesin hale getirildiği, dava dosyamıza konu olayda davalılardan Karahan İnşaat’ın adresinin Kadıköy, diğer davalı … İnşaat’ın …, işin yapıldığı yerinde Balıkesir olduğu anlaşıldığı, ortak yetkili mahkemenin Balıkesir İş Mahkemesi olduğu” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.
Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla Tetkik Hakimi … tarafından dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dairemizin “5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5 inci maddesinde, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemesinin de yetkili olacağı, bu maddenin davacıya yetki konusunda seçimlik bir hak verdiği, davacı isterse davasını davanın açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde, isterse işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de açabileceği, davalının birden fazla olmasının bu kuralı etkilemeyeceği, davacının davasını isterse davalıların birinin davanın açıldığı tarihte Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde açabileceği, HMK.’ un 7. maddesinin somut olayda uygulanma yeri olmadığı, davacının seçimlik hakkını kullanarak davalılardan … İnş. San. Ve Dış. Tic. Ltd. Şti.’nin davanın açıldığı tarihteki ikametgah adresinin bağlı bulunduğu yer mahkemesinde (. … İş Mahkemesinde) davasını açtığı, dava konusu uyuşmazlığın çözümünde yetkili mahkeme… İş Mahkemesi olup mahkemece hatalı bir değerlendirme ile yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesinin bozmayı gerektirdiği” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, 5521 sayılı kanunun 5. Maddesindeki düzenlemenin kamu düzeninden olmasına göre direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 29.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.