YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/16765
KARAR NO : 2014/2223
KARAR TARİHİ : 10.02.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada … 36. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/10/2013 tarih ve 2013/87-2013/205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, … isimli işyerini kapattığını, bu işyerinin fatura, irsaliye ve dekont gibi tüm muhasebe belgelerinin, işyeri yetkilisi …’ın evinin çatı arasında muhafaza edildiğini, …’ın ikamet ettiği adreste gerçekleştirilen … Dönüşüm Projesi nedeniyle 15.02.2013 tarihinde evinden taşındığını ve 02.03.2013 tarihinde evin yıkıldığını, …’ın işyeri ile ilgili muhasebe kayıtları ve ilgili belgeleri taşımayı unuttuğunu ve yıkım altında kalarak zayi olduğunu, bu durumun Maliye Müfettişleri tarafından ilgili belgeler istendiğinde fark edildiğini, yapılan aramalara rağmen herhangi bir belgeye rastlanılmadığını, 2005 yılında kurulan işyerinin 2005 yılından 2010 yılına kadar olan tüm muhasebe defter ve belgelerinin bu şekilde zayi olduğunu ileri sürerek işyerine ait tüm muhasebe defter ve belgeleri için zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, TTK 82/7. maddesinde öngörülen sürenin hakdüşürücü süre olduğu, kentsel dönüşüm projesi kapsamında binanın yıkımının maddede sayılan bir afet olarak degerlendirilmesinin mümkün olmadığı gibi değerlendirilmesi durumunda bile binanın boşaltım ve yıkım tarihinin önceden belli olduğunu ve hakdüşürücü sürenin de binanın boşaltılması gerektiği tarihten itibaren başlaması gerektiği gerekçesiyle davanın hakdüşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.