Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/9196 E. 2014/14341 K. 23.09.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/9196
KARAR NO : 2014/14341
KARAR TARİHİ : 23.09.2014

Taraflar arasında görülen davada verilen 15.05.2012 gün ve 2010/169-2012/131 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.01.2014 gün ve 2012/16064-2014/905 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili …nin ülke çapında tanınmış “markası adı altında 05.03.1976 yılından itibaren her türlü sağlık hizmeti faaliyetini gerçekleştirdiğini, bu süreç içinde işletmenin, 1991 yılında anonim şirkete dönüştürüldüğünü ve ” unvanının 13.03.1991 tarihinde tescil edilerek, 15.03.1991 tarihli ticaret sicil gazetesinde ilan edildiğini, markasının her türlü sağlık hizmeti için 23.10.1997 tarihinde 188317 no ile 42. sınıf için; markasının sağlık faaliyetinde kullanılmak üzere ticaret markası olarak 23.10.1997 tarihinde 189419 sayı ile 05. ve 10. sınıflar için, yinemarkasının 07.10.2003 tarihinde 26827 sayı ile 44. sınıf için tescil edilmiş olduğunu, davalının müvekkilinin tescilli markaları ile iltibasa yol açacak şekilde,ismi altında sağlık hizmeti gerçekleştirdiğinin tespit edildiğini, gönderilen ihtara eylemlerinin ihlal oluşturmadığı ve son vermeyecekleri yönünde cevap verdiklerini; oysa davalının, müvekkiline ait markayı haksız kullanımının 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmündeki Kararname’ye ve gerekse Türk Ticaret Kanunu’nun haksız rekabet hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini belirterek, davalı şirketin tecavüzün önlenmesine ve durdurulmasına, 10.000,00 TL manevi ve KHK’nın 66/2-(c) hükmüne göre belirlenecek şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 01.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, davalını biçimindeki kullanımı içerisinde yer alan ibaresini sağlık hizmetleri ile ilgili olarak ve alan sitesi içerisindeki tüm kullanımları dahil olmak üzere durdurulmasına ve önlenmesine, takdiren 7.500,00 TL manevi tazminatın 01.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak gelir kaydedilmesine, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.