Yargıtay Kararı 19. Ceza Dairesi 2016/5902 E. 2017/2318 K. 16.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5902
KARAR NO : 2017/2318
KARAR TARİHİ : 16.03.2017

Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanık …’nun 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Bursa 4. İcra Ceza Mahkemesinin 15/10/2015 tarihli ve 2015/289 esas, 2015/633 sayılı kararına vaki itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına, sanığın beraatine dair, Bursa 5. İcra Ceza Mahkemesinin 25/11/2015 tarihli ve 2015/159 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 06/04/2016 gün ve 94660652-105-16-921-2016 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/04/2016 gün ve KYB.2016-148508 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Bursa 5. İcra Ceza Mahkemesince, icra kefili olan sanık tarafından 30/04/2014 tarihinde ödeme taahhüdünde bulunulduğundan ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 584/1. maddesinde yeralan “Eşlerden biri mahkemece verilmiş bir ayrılık kararı olmadıkça veya yasal olarak ayrı yaşama hakkı doğmadıkça, ancak diğerinin yazılı rızasıyla kefil olabilir; bu rızanın sözleşmenin kurulmasından önce ya da en geç kurulması anında verilmiş olması şarttır.”şeklindeki düzenlemeye nazaran, sanığın eşinin kefalet işlemi öncesinde veya icra kefilliği sırasında rızasının alınıp alınmadığının belirtilmemesi nedeniyle geçerli bir kefalet işlemi dolayısıyla hukuken geçerli bir ödeme taahhüdü bulunmadığı gerekçesiyle itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına, sanığın beraatine karar verilmiş ise de; dosya içerisinde mevcut nüfus kaydına göre 26/09/2014 tarihinde evlenen sanığın taahhüt tarihinde evli olmadığı, dolayısıyla sanığın eşinin icra kefilliği amacıyla rızasının alınmasının gerekmediği gözetilmeksizin itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bursa 5. İcra Ceza Mahkemesinin 25/11/2015 tarihli ve 2015/159 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.