Yargıtay Kararı 19. Ceza Dairesi 2016/9703 E. 2017/2293 K. 16.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9703
KARAR NO : 2017/2293
KARAR TARİHİ : 16.03.2017

Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık …’in, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesi’nin 10/04/2015 tarihli ve 2015/67 esas, 2015/360 sayılı ve 10/04/2015 tarihli ve 2015/68 esas, 2015/361 sayılı kararları aleyhine Adalet Bakanlığının 26/04/2016 gün ve 15166 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/05/2016 gün ve KYB.2016-189253 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 5358 sayılı Kanunla değişik 340. maddesinde yer alan, “111 inci madde mucibince veya alacaklının muvafakati ile icra dairesinde kararlaştırılan borcu ödeme şartını, makbul bir sebep olmaksızın ihlal eden borçlunun, alacaklının şikâyeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir. Hapsin tatbikine başlandıktan sonra borçlu borcun tamamını veya o tarihe kadar icra veznesine yatırmak zorunda olduğu meblağı öderse tahliye edilir; ödemelerini tekrar keserse, hakkında tazyik hapsine yeniden karar verilir. Ancak, bir borçtan dolayı tazyik hapsinin süresi üç ayı geçemez.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda Antalya 14. İcra Müdürlüğünün 2014/11478 esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen takipte, İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi kapsamında borçlunun taahhüdü ihlal ettiği gerekçesiyle alacaklı vekili tarafından yapılan 20/01/2015 tarihli şikayet üzerine borçlu-sanığın Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 12/03/2015 tarihli ve 2015/72 esas, 2015/128 sayılı kararı ile 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırıldığı gözetilmeksizin, aynı borç nedeniyle sanık hakkında tekrar mahkumiyet kararları verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2009 tarih ve 2009/16. HD-188 – 51349 E. K. sayılı kararında belirtildiği üzere; borçlu sanığın aynı borç kapsamında yapmış olduğu 27/11/2014 tarihli taahhüdü nedeniyle verilip kesinleşen 3 aya kadar tazyik hapsi cezanın bulunduğu cihetle; Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesi’nin, 27/11/2014 tarihli ödeme taahhüdü nedeniyle 2015/72-128 E.K sayılı dosyasında verilen cezanın infaz edilip edilmediğini araştırdıktan sonra sonucuna göre işlem yapması gerektiğinden ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesi’nin 10/04/2015 tarihli ve 2015/67 Esas, 2015/360 Karar sayılı ve 10/04/2015 tarihli ve 2015/68 esas, 2015/361 sayılı kararlarının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.