YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/129
KARAR NO : 2014/34174
KARAR TARİHİ : 17.11.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılardan … avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya Belediye Başkanlığında diğer davalı şirketin işçisi olarak temizlik işinde çalışırken iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sona erdiğini ancak kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … vekili, zamanaşımı def’ini ileri sürüp husumet itirazında bulunarak, davacı alacağından sorumlu olmadıklarını savunurak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili ise, husumet itirazında bulunarak, şirketin alt işveren sorumluluğu taşımaması nedeniyle sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 15/01/2000 – 01/05/2006 tarihleri arasında çalıştığı, emeklilik nedeni ile iş akdinin sonlandırıldığı, kıdem tazminatına hakkı olduğu, davalılar arasında alt işveren ve üst işveren ilişkisinin olduğu, bu nedenle kıdem tazminatından müteselsil sorumlu oldukları gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı … vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı … vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Kıdem tazminatına uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 120 nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer nedenlerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlanabileceğini yada belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.
Yaşlılık aylığı bağlandığına yada bağlanabileceğine ilişkin belge işverene bildirilmemişse, işverence kıdem tazminatı olarak ilk taksitin ödendiği tarih bakiye kıdem tazminatı için faiz başlangıcı sayılmalıdır. Böyle bir taksit ödemesi de olmadığı durumlarda faiz başlangıcı, davanın açıldığı ya da icra takibinin yapıldığı tarihtir.
Somut olayda, davacının iş sözleşmesi emeklilik nedeni ile sona ermiş olup yukarıdaki ilke kararında belirtildiği üzere yaşlılık aylığı bağlanacağına dair belgenin işverene verildiğine ilişkin bir delil olmadığından kıdem tazminatına uygulanacak faizin dava tarihinden başlatılması gerekirken fesih tarihinden itibaren faiz uygulanması ve hükmedilen alacağın net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Temyize konu kararın hüküm fıkrasının kıdem tazminatına ilişkin paragrafının tamamen çıkartılarak yerine;
” 3.971,00 TL brüt kıdem tazminatından,
3.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 13.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,
971,00 TL. sinin ıslah dilekçesinde faiz talep edilmediğinden faizsiz olarak, davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılardan …’na yükletilmesine, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.