Yargıtay Kararı 19. Ceza Dairesi 2015/34643 E. 2017/3434 K. 17.04.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/34643
KARAR NO : 2017/3434
KARAR TARİHİ : 17.04.2017

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Hükmün konusunun iddianamede anlatılan eylem ile sınırlı olduğu ve iddianame anlatımında sanığa ait şirkette katılanın bilgisi dışında katılan adına cep telefonu hattı alındığının belirtildiğinin anlaşıldığı, bu hali ile eyleme uyan 5809 sayılı Kanun’un 56. maddesinin 4. ve 5. fıkraların ise suç tarihinden sonra 19.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6518 sayılı kanunla yapılan değişiklikle eklendiğinin anlaşılması karşısında, iddianame anlatımında yer almayan eylem nedeni ile mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre ise;
1.Karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan 5809 sayılı Kanun’un 56/3. maddesinde ”.. Yüz günden beşyüz güne kadar adli para cezası…” öngörülmesine karşın, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının alt sınırının “bin gün” olarak uygulanması,
2.19.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunla yapılan değişiklik uyarınca, 5809 sayılı Kanun’un 56/3. maddesinde ön görülen yaptırımın ”…elli günden yüz güne kadar adli para cezası…” olarak değiştirilmesi nedeni ile yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
3.Sanığa tebliğ edilen ön ödeme ihtarında suç vasfında yanılgıya düşülerek adli para cezasının alt sınırının “bin gün” olarak belirlenmesi,
4. Sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmama nedeni olarak yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,
5. Suç tarihi itibarı ile adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında CMK’nın 231. maddesinin uygulanmama nedeni olarak yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.