Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2012/18636 E. 2014/20496 K. 19.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/18636
KARAR NO : 2014/20496
KARAR TARİHİ : 19.06.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve son 9 günlük ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, İnşaat teknikeri olarak aylık net 1900 TL ücretle 1.9.2001- 9.6.2009 tarihleri arasında çalıştığını, günde 2 saat fazla çalışma yaptığını, iş akdine haksız son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ve son 9 günlük ücretinin hüküm altına alınmasını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının evlemiş olması ve eşinin de çalıştırmaması nedeniyle kendi isteği ile ayrıldığını, ancak işsizlik sigortasından faydalanması için çıkışının 17. madde ye göre bildirildiğini bordrolardaki ücreti aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Davacı vekili kararı temyiz etmiş ise de 13.02.2012 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiği anlaşıldığından HUMK 432/1. maddesi yollamasıyla 426/İ maddesi uyarınca davacının temyiz isteminin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,
2-Davalının temyizine gelince;
Taraflar arasında davacının aylık ücret seviyesinde uyuşmazlık söz konusudur.
Mahkemece davalı tarafından kabul edilmeyen, sahte olduğu, imzanın şirket yetkilisine ait olmadığı yönünden itiraza uğrayan fotokopi bir ücret bordrosuna itibar edilerek aylık ücretinin net 1850 TL olduğu kabul edilerek hesaplamalar yapılmıştır.
Mahkemece emsal ücret araştırmasında İTO tarafından asgari ücretin 2.5 katı ücret alabileceği belirtilmiş, davacı ile aynı işi yapan tanığı da kendisinin 2009 yılında net 800 TL ücret aldığını beyan etmiştir.
Dosya içeriğinde mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde, emsal ücret araştırması sonucuna itibarla ilk hesap raporundaki brüt 1192 TL ücret seviyesine göre hesaplanan miktarlar hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davalı tarafından itiraza uğrayan ve gerçekliği kanıtlanamayan ücret bordrosuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.