YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/361
KARAR NO : 2017/4466
KARAR TARİHİ : 19.04.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık …’ın, 21/10/2015 tarihinde istinabe mahkemesince alınan ifadesinde müdafii istemediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı CMK’nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı halde bozmadan önce sanığa kovuşturma aşamasında mahkemenin talebi üzerine atanan müdafiine duruşma gününün tebliği üzerine duruşmaya gelen Av. …’un, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek, yokluğunda verilen 31/05/2016 tarihli mahkumiyet hükmünün bizzat sanık …’a tebliği gerektiği ancak hükmün sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak (öncelikle sanığın son bilinen adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması halinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.