YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/14547
KARAR NO : 2014/3776
KARAR TARİHİ : 28.02.2014
MAHKEMESİ : … 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.02.2013 tarih ve 2007/95 – 2013/32 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “… …” isimli müzik eserinin bestecisi ve güftecisi olduğunu, 1981 yılında … Plak tarafından çıkarılan bir yapımda eser sahibi olduğunun açıkça gösterildiğini, bu eserin davalılar tarafından izinsiz şekilde “…” isimli albümde kullanıldığını, davalıların … Bakanlığı nezdinde eseri “anonim” olarak gösterip tescil yaptırarak bandrol alıp eseri piyasaya sürdüklerini, bu ihlal nedeniyle FSEK’nun 68 maddesi gereği sözleşme yapılmış olsaydı davalıların ödemeleri gereken rayiç bedel üzerinden zararın üç katı tazminat talebine hakları olduğunu ileri sürerek, şimdilik 5.000,00 TL maddi ve FSEK’nun 14 ve 15. maddelerin ihlali sebebiyle 70.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı … Müzik Ltd.Şti. vekili, albüm hazırlığı sırasında dava konusu … isimli eserin … ve … nezdinde koruma altında olup olmadığının araştırıldığını, her iki meslek birliğinden eserin koruma altında olduğuna dair bir cevap alınmadığını, piyasada yapılan araştırmada ise eserin 90’lı yılların sonlarında … tarafından çıkarılan…’un… – … İstiyorum adlı albümünde kullanılıp anonim olarak gösterildiğini, bunun dışında bir bilgiye ulaşılamaması nedeniyle kendilerinin de eseri anonim olarak gösterdiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı … vekili, müvekkilinin davalı …Müzik Ltd.Şti. ile imzaladığı yapım sözleşmesinde telif haklarını ödeme yükümlülüğünün diğer davalıya ait olduğunu, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca davalı yayıncının gerekli araştırmayı yaptığını savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu eserin 1981 yılında yayınlanan Biricik adlı ses sanatçısına ait “…” adlı albümün ve 1999 yılında yayınlanan…r adlı ses sanatçısına ait “… …” adlı albümün orijinal kartonetlerinde söz ve müziğinin davacıya ait olduğunun gösterildiği, davalının albümü çıkardığı sırada eserin … veya …’ye kayıtlı olup olmadığı kesin olarak anlaşılmamakla birlikte sadece albümün kayıt tescil tarihi olan 07.02.2007 tarihinden hemen sonra 23.02.2007 tarihi itibariyle davacı adına …’ye kaydedildiğinin anlaşıldığı, eserden doğan hakların korunması ve telif bedeline hak kazanılması için eserin meslek birliğine tescilinin bir önkoşul olmadığı, davalıların yapmış oldukları araştırmada eser sahibini tespit edememiş olmalarının ihlalin varlığını ortadan kaldırmadığı, davalıların sektördeki konumu ve mesleki bilgi ve tecrübeleri karşısında dava konusu eserin daha önceki kullanımlarını bilmemelerinin de bir mesleki kusur olarak kabul edilebileceği, meslek birliğinin teknik kurulunun henüz eser sahipliği konusunda karar vermemiş olmasının da ihlali ortadan kaldırmayacağı, eser sahibinin dava yoluyla hakkını takip etmesi ve geçmişe yönelik tecavüz nedeniyle uğradığı zararların ve vaki tecavüzün giderilmesini talep etmesinin hakkın kötüye kullanılması oluşturmayacağı gerekçesiyle dava konusu eserin mekanik çoğaltım telif bedeli 861,40 TL, yayma hakkı mali bedeline ilişkin rayiç bedel 1.500 TL toplamı olan 2.361,40 TL’nin FSEK’nun 68. maddesi uyarınca 3 katının talep edilen maddi tazminat miktarından daha fazla bulunması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla maddi tazminat talebinin aynen kabulü ile 5.000 TL.maddi tazminat ile takdiren 5.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, manevi tazminat talebi yönünden fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 472,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 28.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.