YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/11817
KARAR NO : 2014/14457
KARAR TARİHİ : 24.09.2014

Taraflar arasında görülen davada verilen 12/11/2013 tarih ve 2011/298-2013/228 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, A hissesi müvekkilinde olmak üzere müvekkili ve eski eşi arafından kurulduğunu, müvekkilinin diğer ortak 006 yılında boşandığını, bu sebeple şirket üzerinde beraber çalışmaları ve ortaklıklarını sürdürmelerinin mümkün olmadığını, müvekkilinin şirket ile hiçbir münasebetinin kalmadığını ve bu durumun ortaklıktan çıkabilmek için TTK’nın 551. maddesinin ikinci bendinde yer alan muhik sebeplerden olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin şirketten ayrılmasına ve şirketin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiş; 25.09.2013 tarihli dilekçesi ile Yen hükümleri uyarınca limited şirketler tek ortaklı olarak devam edebileceğinden, şirketin feshi taleplerinden feragat ettiklerini belirterek, müvekkilinin dava tarihi itibariyle ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı yargılamaya katılmamıştır.
Mahkemece, gerek tarafların boşanmış olmaları gerekse bilirkişi raporunda belirlendiği üzere şirketin gayrifaal durumda olması ve kağıt üzerinde kalması hususları dikkate alındığında, şirketten çıkma talebinin muhik sebeplere dayandığı gerekçesi ile davacının rtaklığından çıkmasına izin verilmesine, ancak davacının dava tarihi itibariyle çıkmaya ilişkin talebinin dava niteliği ve dosya içeriğine uygun bulunmadığı gözetilerek davacının dava tarihi itibariyle çıkmaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.