Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/8765 E. 2014/14119 K. 19.09.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/8765
KARAR NO : 2014/14119
KARAR TARİHİ : 19.09.2014

Taraflar arasında görülen davada verilen 09/05/2013 gün ve 2011/411-2013/85 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 12/02/2014 gün ve sayılı kararı aleyhinde davalı vekili ile fer’i müdahil vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillinin, davalı bankaya devrinden önce, nezdinde bulunan mevduatını, banka personelinin müvekkiline yönelik yoğun baskısı ve güvence hususundaki yanıltıcı beyanları üzerine bir iştirakı olduğu söylenen hesabına aktarıldığını, daha sonra tarafından el konulduğunu, bankanın devredildiğini, daha sonra ile birleştirildiğini, ile birleştiğini, bu nedenle hesaba yatan paradansorumlu olduğunu, yöneticileri hakkında kamu davası açıldığını ve bu davada adı altında paravan bir banka kurarak, müşterilerini hileli yöntemlerle bu paravan banka hesaplarına paralar yatırılıyormuş gibi işlemler yaptırarak dolandırdıklarını, esasen böyle bir bankaya para gönderilmeyip yönetimi tarafından grup şirketlere aktarıldığı hususlarının sabit olduğunu ileri sürerek 18.11.1999 tarihinde yatırılan 317.500 DEM karşılığı 84.227 TL ve 25.000 USD karşılığı 12.504,80 TL olmak üzere toplamda 96.731,80 TL’nin tahsiline, alacaklarına paranın yattığı tarihten vade sonuna kadar akdi faiz ve fiili ödeme tarihine kadar da akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi uygulanmasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili ve fer’i müdahil vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili ve fer’i müdahil vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 12.02.2014 günlü kararında yazılı gerekçelerle düzeltilerek onanmıştır.
Davalı vekili ile fer’i müdahil vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekili ile fer’i müdahil vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ile fer’i müdahil vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, fer’i müdahil harç ve cezadan muaf olduğundan, harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 19/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.