YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/16594
KARAR NO : 2017/9602
KARAR TARİHİ : 25.04.2017
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İŞE İADE
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı … vekili ve … tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.
Davalı … vekili, davacının 28.04.2014-29.04.2014 tarihlerinde kendi rızasıyla işe gelmediğini, hakkında tutanak tutulduğunu ve imza altına alındığını, tutanağın yüklenici firmaya bildirildiği, yüklenici firmanında davacının işine son verdiğini Belediye’ye bildirdiğini, bu süreç içerisinde davacı tarafın işe dönüş ile ilgili bir başvurusunun olmadığını, davacı tarafından haksız, mesnetsiz hukuki dayanaktan yoksun olarak açılan işe iade ve tazminat istemli davanın reddini talep etmiştir.
Davalı … vekili, işçilerin özlük hakları ile ilgili tüm sorumluluğun asıl işveren olan belediyeye ait olduğunu, davacının mazeretsiz olarak işe gitmemesi nedeniyle işten çıkarıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece; haklı fesih gerekçesi ispatlanamadığı gibi fesih için geçerli neden de bulunmadığı gerekçesi ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.
Hüküm, davalılar Veysi Ağırtmış vekili ile … tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, yaptığı işin süreklilik arz eden işlerden olduğu, belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacının iş akdinin haklı ve geçerli bir neden olmadan feshedildiği ve feshin geçersiz olduğu yönündeki mahkeme tespiti yerinde olup, davalıların bu husustaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ne var ki, mahkeme, işe iade kararı verirken davacının hangi işverene iade edileceğine karar vermemiştir. Dosya içeriğine göre davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olduğunun anlaşılması karşısında, davacının alt işverene iadesi ile işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden asıl işverenle birlikte sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-İşverence yapılan feshin geçersizliğine davacının, davalı … Ağıtmış’a ait iş yerinde İŞE İADESİNE,
3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,
4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,
5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,20 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,
6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.980,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,
7-Davacı tarafından yapılan 204,40 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
8-Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.