YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/7899
KARAR NO : 2014/14789
KARAR TARİHİ : 29.09.2014
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/12/2013 tarih ve 2012/465-2013/838 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacıyı temsilen … vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, ”… Kahvesi”nin mülkiyeti müvekkili vakfa ait tescilli tarihi yapı olduğunu, davalının bu yerde 30/09/2009 tarihinde kadar kiracı olarak kaldığını, davalının kiracı olduğu dönemde ”…Kahvesi” markasını kendi adına tescil ettirdiğini, müvekkili mülkiyetinde bulunan ”…Kahvesi” gibi maruf yerlerin isimlerinin tek başına marka olarak kullanılmaması gerektiğini, davalının kötü niyetli olduğunu, ileri sürerek, davalı adına tescilli ”…Kahvesi” markasının hükümsüzlüğüne, ticaret sicilinden terkinine, ”…Kahvesi” ibaresi ile davalının elde etmiş olduğu kazancın tazmin edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ”…Kahvesi” ibaresinin müvekkilinin ailesi tarafından bulunduğunu, 1903 yılından beri de tarihi kahvehaneyi babadan oğula geçmek sureti ile kahvehane olarak kullandığını, bu kahvehanenin tarihi değer kazanması ünlü bir kahvehane haline gelmesinde müvekkili ve ailesinin büyük gayretleri olduğunu, müvekkilinin tescile uygun olarak markayı kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 556 saylı KKH’nin 43. maddesi gereği markanın kullanılması nedeni ile davacı kurumun zarar gören kişi niteliğinde olmadığı,davaya konu binanın davacı vakfa ait olduğu, davalı ve ailesinin markanın tanınmasında büyük emek ve çabalarının bulunduğu, ”…Kahvesi” isminin dava konusu kültür varlığı binanın ismi olmayıp, ”…Kahvesi” namı ile de kültürel olarak bir tescilinin bulunmadığı, davacının ”…Kahvesi” ismini meşhur hale getirecek bir çalışmasının da bulunmadığı, ayrıca bilirkişi raporuna itiraz üzerine uzman 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınmasına karar verildiği, davacının talimat giderlerini yatırması için verilen kesin süreye rağmen masrafın yatırılmadığı, davacının iddiasını destekler somut bir kanıt da sunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacıyı temsilen … vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacıyı temsilen … vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacıyı temsilen … vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.