YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/7990
KARAR NO : 2017/4856
KARAR TARİHİ : 07.06.2017

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesine göre açıklanan; TCK’nın 179/3.maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 179/2. maddeleri gereğince mahkumiyet, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 48/5.maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınması

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ve sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A) Sürücü belgesinin geri alınması kararına yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
Sanık hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 48/5. maddesi gereğince 5 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınması kararının, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 29. maddesine göre itiraza tabi olmasından dolayı gereğinin itiraz merciince yerine getirilmek üzere kararın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
B) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan Karşıyaka 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 15/04/2010 tarih ve 2010/23 E. 2010/448 K. sayılı, 02/06/2010 tarihinde kesinleşmiş bulunan ilamı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip, 5 yıl denetim süresi belirlenen sanığın denetim süresi içinde 14/06/2012 tarihinde işlediği basit yaralama suçu nedeniyle Menemen Sulh Ceza Mahkemesi’nin 19/09/2013 tarih ve 2012/714 E. 2013/1011 K. sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu hükmün 19/09/2013 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Karşıyaka 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 06/03/2014 tarihli ve 2013/783 Esas, 2014/171 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.