Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2015/16389 E. 2017/2592 K. 30.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16389
KARAR NO : 2017/2592
KARAR TARİHİ : 30.03.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1-2(e), 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak
1-Katılan hakkında tanzim edilen 30.10.2013 tarihli Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesine ait raporda; katılanın yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğunun, basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı ve katılanın plastik cerrahi yanık ünitesinde yatarak tedavisinin devam ettiğinin belirtildiği; söz konusu raporda katılanın yaralanmasının yüzünde sabit bir ize veya yüzünde sürekli değişikliğe neden olup olmadığı yönünden daha sonra yeni bir rapor alınmadığının anlaşıldığı; bu nedenle katılanın yaralanmasının niteliği konusunda kuşkuya düşüldüğü, tüm bu tespitler karşısında, katılanda meydana gelen yaralanmanın yüzünde sabit bir ize veya sürekli değişikliğe neden olması halinde TCK nın 89. maddesinin uygulanacak hükümleri değişeceğinden, katılanda meydana gelen yaralanmanın yüzünde sabit bir ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığının tespiti açısından Adli Tıp Kurumundan rapor alınmayarak, eksik inceleme ile karar verilmesi;
2-Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500.-TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 750.-TL vekalet ücreti hükmedilerek, katılan lehine eksik vekalet ücretine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 30.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.