YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/7159
KARAR NO : 2017/2593
KARAR TARİHİ : 30.03.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
24/12/2014 tarihli duruşma tutanağının ilk sayfasındaki katip imza eksikliğinin CMK’nın 219 maddesi kapsamında mahallinde düzeltilmesi mümkün bir eksiklik olarak görülmüştür.
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın, olay günü saat 08:45 sıralarında meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama yolda, gündüz vakti, seyir halinde iken kolluk ve yargılama aşamasındaki beyanlarına göre, yolda bulunan kedi ölüsüne basmamak için direksiyonu kırdığı ve kaldırım taşına çarparak direksiyon hakimiyetini kaybedip kaldırım üzerindeki belediye temizlik görevlisi olan katılana çarparak hayati tehlikeye neden olacak ve 3.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; sanığın kusur durumunun belirlenmesi açısından yerinde keşif icra edilerek uzman görüşüne başvurulması, uzman görüşünden sonra sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,
2-Katılanın olay nedeniyle kati doktor raporuna göre, kemik kırığı yanında hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmış olması nedeni ile artırım hükümleri arasında TCK’nın 89/2-e maddesinin gösterilmemesi,
3-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının zamanında ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, hükümde bu hususa yer verilmeyerek TCK’nın 52/4.maddesine aykırı davranılması,
4-Dosyaya yansıyan olumsuz davranışları bulunmayan, duruşmada gözlenen davranışları lehine indirim nedeni kabul edilerek, cezasından TCK’nın 62. maddesi gereğince indirim yapılan ve hakkında lehe olan kanun hükümlerinin uygulanması istediğinde bulunan sanık hakkında, taksitlendirmeyi de kapsayan bu isteğe ilişkin hükümde olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.