YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/311
KARAR NO : 2014/2826
KARAR TARİHİ : 18.02.2014

MAHKEMESİ : … … 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … … 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/05/2012 gün ve 2009/57-2012/175 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.10.2013 gün ve 2013/524 – 2013/17142 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalının 2004/09852 nolu “…” ibareli markayı kendi adına … nezdinde tescil ettirdiğini, 556 sayılı KHK m. 7 ve 8 kapsamında markanın tescilinin mümkün olmadığını, “…” ibaresinin gerek ülkemizde gerekse dünya çapında iletişim sektörü ile özdeşleşmiş, sektörde herkesçe kullanılan, bilinen ve tercih edilen bir ibare olduğunu, davalının kötü niyetli tescilinin yanıltıcı nitelikte bulunduğunu belirterek davalı markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait “…” markasında yer alan mobil kelimesinin telekomünikasyon alanında kullanılan yaygın bir kelime olduğu, ancak davacı markasının tescil edildiği mal ve hizmetlerin tamamı bakımından yapılan değerlendirmede, mobil kelimesinin yaygın olarak kullanılan cins isim olarak kabul edilemeyeceği, davalı markasının bir bütün olarak değerlendirileceği gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.